Voor altijd jong



Alphaville

In de stoel, vlakbij Senn’s gedenkplekje. Het waxinelichtje brandt. Een Duitse synthpop/-rockband. Met een eenmalige hit uit 1984. Forever Young. De melodie van dat liedje. Spookt maar door mijn hoofd. Bij toeval op de radio.

Lieve kaartjes die de plank volledig misslaan. Tja, wie verwacht zoiets ook. De aankondiging van Senn’s geboorte. Onze derde kleinzoon. Tegelijk ’t afscheid van dat prille leventje. Begrijpelijke verwarring. Het is ook niet te bevatten.

Die liedtekst van Alphaville raakt een gevoelige snaar. Emotioneel beladen. Nogal een morbide ondertoon. En toch, treffender is ’t bijna niet te verwoorden. Aanvaard je lot. Zelfs als het meedogenloos toeslaat. Wat blijft is schrijnend gemis en doffe berusting.

Laat ons jong sterven of voor altijd leven. We hebben de kracht niet, maar zeggen nooit nooit. We zitten in een kuil, het leven is een korte reis.

Senn’s geboortekaartje, annex overlijdensbericht. Kapstok vol hartverscheurende herinneringen. Een relict, ingelijst en gekoesterd.

Die onwerkelijke oogst aan standaard felicitaties. Kennelijk lees je liever positief nieuws. Of, je gelooft alleen in sprookjes. Een verdrietige boodschap verdringen? Onmogelijk te missen, zou je denken.

Troostvol

De quote van Salvador Dali. Elk afscheid betekent de geboorte van een herinnering.
Sterven, als ’t leven net begon. Een sprookjesboek, dat voor je gesloten blijft. De musici van Alphaville verafschuwen stijgende ouderdom. Als het bergafwaarts gaat. De gedachte aan een eeuwige jeugd verheerlijkend.

Het is zo moeilijk om zonder reden oud te worden. Ik wil niet sneuvelen als een zwakker wordend paard. De jeugd lijkt op diamanten in de zon en diamanten blijven altijd bestaan.
De hemel kan wachten, we kijken alleen naar de lucht. Hopend op het beste, maar we verwachten het ergste.

Geen enkele hoop in familiekring. Voorbereid op het ergste. Een vernietigende diagnose van de gynaecoloog. Senn, bij voorbaat kansloos. Om op te groeien als gezond en volwaardig functionerend mens. Een fatale onvolkomenheid. Onvermijdelijk voortijdig verscheiden in ’t verschiet.

De lofzang op de eeuwige jeugd eindigt in crescendo.
Voor altijd jong, ik wil voor altijd jong zijn. Wil je echt voor altijd, altijd, altijd leven.

Vandaag al zeven jaar, Senn, leef jij voort in onze herinnering. Wij zijn alweer een jaartje ouder, maar jij blijft voor altijd jong.

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.