Zoektocht

Benieuwd naar lotgevallen van Lee Middlenam? Bij de aankoop van zijn casa. In Vale de Santiago. Een dorpje in de Portugese Alentejo. Lee schreef er een boek over.

De Nederlandse vertaling verschijnt als feuilleton. Met tussenpozen te lezen. In één of meer van mijn columns!

My little casa
Auteur: Lee Middlenam ©
Vertaling: Robert Steur

Maar in werkelijkheid was het een vriendelijke makelaar genaamd Tim, oorspronkelijk afkomstig uit Nederland. Maar nu gelukkig gevestigd in Portugal. Hij leerde de lokale taal om toe te voegen aan zijn Engels sprekende inborst! Olá, Tim.

Ik deed wat sommigen een brutaal aanbod zouden kunnen vinden. Van 25.000 euro op een toch al scherp geprijsde woning. Terugdenkend aan mijn oorspronkelijke plannen waren meubels noodzakelijk. Ze zouden teveel reizen voorkomen voor het gezin, om alles in orde te maken. Overigens bood het mij een uniek verkoopargument als ik besloot weer te verkopen. Bevrijd van de dreiging dat ik eindeloze dagen moest doorbrengen met het in elkaar zetten van zelfbouw-meubels in de middagzon. Met een Portugese handleiding om het plezier te vergroten. Geen fijne gedachte omdat ik geen woord Portugees sprak. Ik maakte duidelijk dat ik een dodelijk serieuze koper was, voorzien van baar geld. Dat ik zou proberen om de transactie zo snel mogelijk af te ronden. Het aanbod werd aanvaard, ongetwijfeld met een beetje terughoudendheid van de verkoper. Omdat ik het gebied zelfs niet had bezocht, wat sommigen een hoog risico zouden noemen.

Vierentwintig uur later boekte ik mijn eerste internationale vlucht en bestelde een huurauto. Ik had het geluk dat mijn nieuwe maatje Tim zorgde voor de hotelreservering. Compleet met een enorme papegaai en zelfs nog een levendig sprekende. Gelukkig konden wij het samen vrij goed vinden.

Een reis naar het onbekende is net als elke andere reis, maar zonder de verwachtingen die op je drukken, afkomstig van mensen die geen deel ervan uitmaken.

Het onbekende

Om samen te vatten, ik had zelf nooit een vlucht geboekt in mijn leven. Ik had nog nooit aan de ‘verkeerde’ kant van de weg gereden. Ik had zeker nooit gedacht dat ik alleen op een buitenlandse reis zou gaan. Terwijl ik ermee instemde om het pand te kopen zette ik mijzelf onbedoeld onder grote druk. Toch wist ik een echt koopje te bemachtigen dankzij vluchten die slechts £ 29,99 kostten. Om heen te vliegen en niet veel meer om terug naar huis te komen. Wauw, dat is minder dan een treinreis in het Verenigd Koninkrijk. Ik legde het opgewekt uit aan mijn familie en vrienden. Ik heb een jaarlijkse verzekering voor de dekking van huurauto’s gedownload. En een geweldig koopje geboekt in de vorm van Fifi de Fiat voor slechts £ 5 per dag. Tot zover prima. De dag voordat ik Engeland verliet naar Portugal, mijn nieuwe thuisland, was ik best opgewonden.

Ik had geen idee waar ik aan begon, wat echt een deel van het plezier was. Ik stelde me voor dat de maffia mij op het terrein opwachtte met een paardenhoofd als welkomstgeschenk. Maar gelukkig was mijn geest spelletjes aan het spelen en bleek het gewoon Tim te zijn, mijn vriendelijke makelaar. De hele week door had ik contact gehad met Tim die werkte voor het briljante Remax-netwerk. Een volledig erkende agent met verschillende wettelijke verplichtingen, wat mij een gevoel van veiligheid gaf. Ik dacht dat als ik om vier uur ’s morgens Londen zou verlaten, ik rond de middag in Vale de Santiago zou aankomen. Voor lunch en drankjes, en een kleine wandeling door het dorp om de lokale bevolking te leren kennen, voorafgaand aan mijn ontmoeting met Tim. Toen ik op de luchthaven was ingecheckt, was ik op weg naar Portugal. Ik dacht niet echt na over het proces, maar richtte mij eenvoudig alleen maar op het huis bekijken en akkoord gaan met de transactie. Op mijn terras een sangria in de zon drinken en de realiteit vergeten van rondrennen in het gebied met heel veel vergaderingen om zaken af te handelen.

Uiteindelijk kwam ik om 9.30 uur in Faro aan. Daardoor kreeg ik veel tijd om te onderhandelen over een gratis opwaardering van de huurauto. Maar ik werd opgezadeld met een gouden autoverzekering om mij een waarborgsom van £ 1200 te besparen. Daarbij kwam de vraag op waarom ik een WA-verzekering had afgesloten. We leven en leren. De reis van het vliegveld bracht mij door bochtige bergwegen, langs kilometers wilde onverharde paden door de open vlaktes. Ik toeterde mijn weg door verschillende groepen geiten en schapen die ronddwalen door het woeste platteland, zich niet bewust van de arme, vermoeide Engelsman die achter hen wachtte. Wat ik tijdens mijn recente reizen naar Portugal zo leuk vond, was dat iedereen in de Algarve briljant Engels scheen te spreken. Ik kwam er al snel achter, terwijl ik stopte bij het tankstation, dat deze regel mogelijk niet van toepassing is als je door het land reist. Gelukkig had ik mijn kleine puntige vinger bij mij. Mijn wijzervaardigheden werden van onschatbare waarde, bijna net zo goed als mijn trouwe TomTom satellietnavigatie. Die was eerder zo’n tien jaar voorafgaand aan de reis bijgewerkt, hmmm er was iets dat ik miste. Een flinke software-update, samen met vertaalsoftware en een sleepkabel. Een cursus Portugees zou ook geweldig zijn geweest.

Mijn eerste bestemming bereiken was een waar genoegen. Bij het plaatselijke tankstation wees ik naar een plat broodje kip en een heerlijke ijskoude coke in de ochtendzon. Ik had een lange weg afgelegd en wist niet wat te verwachten van de reis die ik voor de boeg had, dus leek mij een snel bezoek aan het kleinste kamertje nuttig. Toen trof het mij. In Portugal hebben de benzinestations gaten in de grond die ze toiletten noemen. Maar ik werd nog opgewondener van mijn nieuwe leven. In een eenvoudige cultuur, weg van de opschik en de gekte in de binnenstad van Londen. Na het navigeren over relatief lege snelwegen, het passeren van bergen, over rivieren en kreken, langs verschillende historische kastelen bereikte ik uiteindelijk zigzaggend een klein onverhard weggetje in het midden van nergens. Op dat moment vroeg ik mijzelf af of ik een midlifecrisis had of gewoon helemaal gek werd. Ik vocht tegen de negativiteit en besloot dat mijn reacties redelijk normaal waren en ging door met mijn zoektocht.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.