Verwondering

Benieuwd naar lotgevallen van Lee Middlenam? Bij de aankoop van zijn casa. In Vale de Santiago. Een dorpje in de Portugese Alentejo. Lee schreef er een boek over.

De Nederlandse vertaling verschijnt als feuilleton. Met tussenpozen te lezen. In één of meer van mijn columns!

My little casa
Auteur: Lee Middlenam ©
Vertaling: Robert Steur

Ik kreeg het voor elkaar om een paar keer opgehouden te worden door dieren die langs de kant van de weg liepen. Toen ik het dorp binnenkwam zwaaide ik naar de lokale boeren die onderweg waren naar hun akkers, ‘Olá boeren’.

Het dorp inrijdend zag ik in de verte een prachtige witte kerk in de klassieke Portugese stijl. Reuze blij dat ik het er levend had afgebracht. Ik parkeerde in het dorp en was verrast dat ik de enige bleek die er rondliep. Op weg naar de kerk begonnen de klokken te luiden toen de minutenwijzer twaalf uur bereikte. Precies op het geplande moment was ik op mijn bestemming aangekomen.

Ik wandelde een tijdje door het dorp, rondlopend ontdekte ik dat het café verderop dicht was. In feite leken alle lokale winkels op slot en er waren weinig mensen in het dorp. Ik realiseerde mij niet, dat alles gesloten was voor de lunch. Ik zag Tim aankomen in zijn supersportwagen, klaar om mij het pand te laten zien. Tim was geweldig, er was geen druk en hij was meer dan bereid al mijn vragen te beantwoorden. Je kon zien dat hij een echte passie had om mensen te helpen.

Het betreden van het huis was echt een formaliteit voordat ik akkoord ging met de koop. Tim opende de deur met multi-vergrendeling die leidde naar de hal met de originele keramische vloertegels uit 1920. Verderop was een prachtige kleine binnenplaats waar ik heel veel verse groene en rode druiven ontdekte in mijn eigen kleine casa. Toen ging ik de trap op naar het podium om naar het stralende uitzicht op het platteland te kijken. Het bestond uit steile grasheuvels vol levendige schapen en geiten die weidden, terwijl kleine belletjes gedrapeerd uit hun pluizige nek over de valleien schalden.

Ik wist aanvankelijk niet dat er een buitenbadkamer zou zijn. Maar dit voegde alleen maar iets toe aan de romantische droom van een traditioneel klein Portugees dorpshuis. Het was zeer waarschijnlijk dat ik zou doorgaan met de aankoop. Toch zei ik tegen Tim dat ik er een nachtje over zou slapen. Je moet nooit te gretig zijn met deze dingen.

We gingen op weg naar het ongerepte stadje Vila Nova de Milfontes, dat aan de prachtige westkust ligt. Ik volgde Tim mijn belangrijkste reisleider naar het hotel waar hij mij incheckte voordat hij terugging naar het kantoor.

Transactie voltooid

Toen wij de receptie binnenliepen vond ik het geweldig om een bijzondere gastheer te ontdekken in de vorm van een extreem grote pratende papegaai die ik toepasselijk Ronaldo noemde, vanwege zijn jongensachtige verschijning maar licht irriterende gespreksvaardigheden. Ik was verrukt over de aantrekkelijke kleine hotelkamer die mij terug bracht naar het Londen van de jaren 70 met antiek meubilair en eenvoudige voorzieningen. Om 2 uur middernacht schreeuwde Ronaldo plotseling ‘Obrigado, bom dia’ en leverde een geweldige taalcursus af waarmee ik mij voorbereidde op mijn reis. Ik zou liegen als ik zou zeggen dat ik niet in de verleiding kwam om hem in mijn handbagage mee te smokkelen. Maar met de vermindering van de bagagelimieten van de luchtvaartmaatschappij vond ik het misschien niet zo’n goed idee.

Die nacht toen ik op mijn met veren gevulde matras lag realiseerde ik mij de extra kosten voor witgoed en andere huishoudelijke artikelen die wij vaak als vanzelfsprekend beschouwen. Ook dacht ik aan zaken als gezondheid en veiligheid waardoor meer uitstapjes gemaakt zouden moeten worden om het proces te voltooien. Dus besloot ik mijn geluk te beproeven en het bod enigszins te verminderen wetend dat ik een zeer strikt budget had, hoewel dit had kunnen betekenen dat ik het huis verloor. Ik meende dat het de moeite waard zou zijn om te onderhandelen op basis van het pond, dat in waarde daalde ten gevolge van de Brexit op de dag dat ik ermee instemde om te kopen, wat gewoon een kwestie van geluk was, maar ik liet me niet tegenhouden.

De volgende dag regelde ik een tweede bezoek voordat ik mijn definitieve beslissing nam. Inmiddels had de boze verkoper mijn nieuwste aanbod afgewezen, dus moest ik snel een minimale prijsstijging berekenen om te zien of het nog steeds paste in mijn extreem krappe budget. Gelukkig, tegen de tijd dat de werken werden uitgevoerd kwam mijn schatting van 2.500 euro uiteindelijk zeer dicht in de buurt van het bedrag dat mij voor ogen stond.

Ik deed wat onderzoek naar misdaad, historische gebouwen, stranden, infrastructuur en ik vond alleen positieve berichten, dus ik vertelde Tim dat ik blij was om verder te gaan. Het was een ongelooflijk gevoel. Het bracht mij het eerste pand in herinnering dat ik in het Verenigd Koninkrijk had gekocht. Een gevoel dat iets langer duurde dan tien minuten, waarna mijn maag begon op te spelen en de honger het overnam.

Ik verkende de plaatselijke bezienswaardigheden met de omliggende stranden en trakteerde mezelf op een heerlijke maaltijd in een prachtig restaurant naast het hotel. Alles op het menu was lokaal geproduceerd. Er was een verbazingwekkende selectie van Alentejo-stijl brood besprenkeld met olie. Een bijgerecht van vers geplukte olijven en een mooie Portugese stijl stoofpot om mijn energieniveau te herstellen. Dit alles aangevuld met een glas groene wijn wat bijzonder aangenaam bleek, terwijl de service geweldig was. Uiteindelijk strompelde ik het restaurant uit, helaas niet vanwege de wijn maar de hoeveelheid aan lokale gerechten waarvan ik had genoten. Een buitengewoon gelukkige Engelsman, maar wel een tikkeltje ronder.

Tim en ik ontmoetten elkaar de volgende dag en ik opende mijn eerste Portugese bankrekening, wat ik opwindend vond. Wij doorliepen het hele koopproces tot het voor mij kristalhelder was. Tim drukte voor mij kopieën af van de concept contracten. Ik sprong in Fifi, mijn huurauto, en nam afscheid van Tim, tot de volgende keer.

Het was een vrij hectische periode die mij deed beseffen dat het niet alleen een kwestie zou zijn van een snelle vlucht om het koopcontract te tekenen waar ik op had gehoopt, maar het veel meer werk zou vergen met inbegrip van een lading vluchten om mijn lotsbestemming veilig te stellen.

Advertenties

Een gedachte over “Verwondering

  1. Mooi om te zien hoe behoedzaam en zorgvuldig de vertaler met de authentieke schrijfstijl van Lee omgaat. Heel knap gedaan! Ik kijk erg uit naar de volgende aflevering om mij helemaal te laten onderdompelen in dit avontuur.
    Marion

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.